Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2025/96 K.2025/125

2023/803 Esas, 2024/1115 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş; bunun üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar ile davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz başvurusunun reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut olayda; davada toplam 226.285,85 TL alacağın tahsili talep edilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm altına alınan bu tutar, Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararını verdiği 17.09.2024 tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

Şu hâlde direnme kararının davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz kesinlik sınırından dolayı temyiz dilekçesinin reddine dair verilen ek karar usul ve yasaya uygun olmakla onanması gerekmektedir.