Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/10547 K.2011/3498

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Hükümlü ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde; Hükümlü hakkında kurulan Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 19/04/2005 tarih ve 2004/308-2005/74 sayılı önceki hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.9.2007 gün ve 2007/125-2007/186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.

Aynı dosyada sanık olan ... ve ...'a ilişkin ilk hükmün, anılan sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmesi ve ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2006 günlü yazısı ile lehe kanun değerlendirmesi için iadesi nedeniyle, hakkındaki hüküm kesinleşmiş olan ... tekrar yargılanma sürecine dahil edilerek, 2. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır.

Kurulan bu ikinci hüküm, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.

Bu nedenlerle; hükümlü ... hakkında yeniden kurulan 2. hükme yönelik, konusu bulunmayan adı geçen hükümlü savunmanının temyiz itirazının 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK.nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE, II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA ,

III-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelenmesinde ise;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün 765 sayılı TCK.nun 404/2 maddesinde düzenlenen uyuşturucu madde kullanmak suçuna ilişkin olduğu, sözkonusu ilamla ilgili olarak 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 191 maddesinde denetimli serbestlik tedbiri öngörülmesi karşısında, 765 sayılı TCK.nun 81/1 maddesi gereğince uygulama yapılamayacağının gözetilmemesi, sanık hakkında Manisa Sulh Ceza Mahkemesince verilen 2002/211 Esas ve 2002/2191 Karar sayılı erteli ceza, 436.208.160 TL. ağır para cezası olup, 5237 sayılı Yasada adli para cezasının ertelenmesine yer verilmemesi nedeniyle, ertelenmiş adli para cezasının aynen infazına yasal olanak bulunmadığının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki “cezanın 765 sayılı Yasanın 81/1 maddesiyle artırılmasına” ve “Manisa Sulh Ceza Mahkemesince verilen 2002/211 Esas ve 2002/2191 sayılı Kararın TCK.nun 95/2. maddesi uyarınca aynen infazına” ilişkin bölümlerinin çıkartılarak,