Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/10655 K.2012/10885

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Şikayetçinin, aracını en son 07.04.2006 günü evinin önünde park halinde bulunduğu esnada gördüğü akabinde 09.04.2006 günü saat 23.15 sıralarında aracın sanığın kullanımında iken mağdurun damadı tarafından görülmesiyle polise ihbarla sanığın yakalandığı ve atılı suçlamayı kabul etmediği ve olayın görgü tanığının bulunmadığı halde, sanığın şikayetçiye karşı eylemini gece sayılan vakitte gerçekleştirdiğine dair deliller açıklanmadan cezasının 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesine göre artırılması,

2- Sanığın şikayetçiye ait kilitli olan aracı açarak hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı Kanun'un 142/1-e maddesinin uygulanması,

3- Sanığın, İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2004 kesinleşme tarihli 2004/367 E. ve 2004/707 sayılı Karar ile tekerrüre esas hırsızlık suçundan erteli eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,