Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/11952 K.2012/14024

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından zamanaşımına kadar işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanığın müştekinin işyerinden hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında, eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu halde aynı yasanın 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması sonuç cezayı değiştirmediğinden, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması ise, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek mahkemeye aittir. Buna göre; hüküm kurulurken mükerrir olan sanık hakkında TCY’nın 58/7. maddesi uyarınca “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra da denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,