Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/12131 K.2012/18469

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakim takdirine göre; hırsızlık suçunun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların aksi ispatlanamayan savunmalarına göre, aracın çalındığı sırada kontak anahtarı üzerinde ve kapısının açık olduğunun kabul edilmesi gerektiği halde yetersiz gerekçe ile sanıkların savunmaları hayatın olağan akışına aykırı olduğu kabul edilerek TCK'nın 141. maddesi yerine aynı Yasanın 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi,

2-Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

3-2253 sayılı yasanın 38. maddesi ile erteli kesin nitelikli adli para cezasına mahkumiyetten başka kasıtlı suçtan hükümlü bulunmayan sanık ... hakkında bu mahkumiyete konu ilamının silinme koşulları araştırılarak, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

1-Suça konu araç sanıklarda yakalandığında kontak anahtarının aracın üzerine olduğu ve kapılarda zorlama izinin de bulunmadığı gözetildiğinde eylemin haksız ele geçirilen anahtar ile işlendiğinin kabulü ile sanıkların TCK'nın 142/2-d maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerektiği halde yazılı şekilde cezalandırılmaları suretiyle eksik ceza tayini,

2-Temel ceza tayin edilirken, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak kurulduğu kabul edilmesine karşın, yasada yazılı alt sınır ile uygulama yapılarak çelişkiye düşülmesi,