KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2011/13387 E., 2012/21444 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I-)Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde,
Sanıklara yüklenen hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın, türü ve süresine göre 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 66/2 maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının karar tarihi olan 31.10.2006 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
II-)Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde,
İddianame içeriğine göre sanıklar hakkında geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı olarak “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2011/13387, K. 2012/21444, 11 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama