Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/13624 K.2011/3009

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmemiş ise de, sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nun 493/1-son ve 522 maddelerine göre, 5237 sayılı Yasa ile yapılan uygulamanın sanıklar lehine olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden ve sanıkların, geceleyin yakınana ait evin pencere korkuluk demirlerini eğip aralayarak ve pencereye tekme ile vurup üst kilit tırnağını kırıp zarar vererek hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında;

haklarında 5237 sayılı TCK’nın 116/1-4, 119/1-c ve 151/1. maddeleri gereğince gece vakti birden fazla kişiyle konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından da hüküm kurulmaması, karşı temyiz olmadığından ve ayrıca, sanıkların 5237 sayılı TCK'nun 53/1 maddesinde sayılan haklardan hangilerini ne kadar süreyle kullanmaktan yoksun bırakıldıklarının belirlenmemesi, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,