Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/14724 K.2012/21570

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamada herhangi bir yanlışlık bulunmadığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların olay sonrası çaldıkları malzemelerin önemli bir kısmını, sattıkları kişileri göstermek suretiyle iadesini sağlamaları karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi gereğince mağdura kısmi iadeye rızası olup olamadığı, çalıntı eşyaları satın alanlardan da zararlarının giderilip giderilmediğinin sorularak sonucuna göre etkin pişmanlığın uygulanmasının değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanıkların, 25.11.2005-27.11.2005 tarihleri arasında farklı günlerde birden fazla kez hırsızlık suçunu işledikleri anlaşıldığına göre, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi ile uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,