Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/15122 K.2012/20307

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 765 sayılı TCK. hükümleri gereğince kurulan hükümde, sanığa verilen hapis cezasının 647 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince para cezasına çevrildiği, doğrudan para cezasına hükmetme durumu olmadığından hükmün temyize tabi olduğu, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile de 1412 sayılı CMUK'un temyize ilişkin hükümleri geçerli olduğundan, 2006/270 D. İş sayılı 30/11/2006 tarihli temyiz talebinin reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek;sanıkların önceki mahkumiyetlerinin adli sicilden silinme koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılarak adli sicilden çıkarılma koşulları oluşmuş ise hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,