Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/15194 K.2011/4090

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b,143/1 maddesinde düzenlenen "hırsızlık" suçunun yanında, aynı Yasanın 116/4. maddesinde tanımlanan "geceleyin konut dokunulmazlığını bozma" ve aynı Yasanın 151/1.maddesinde düzenlenen "mala zarar verme" suçlarını oluşturması karşısında bu suçlardan da dava açılması halinde uzlaşma hükümleri de değerlendirerek denetime imkan verecek şekilde lehe yasa değendirmesi yapılması zorunluluğu,

2- Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK.nun lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,