Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/1547 K.2012/2644

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında mağdura karşı eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK 53. maddesinin” uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.

53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ kelimelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında mağdura karşı eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Diğer sanık ...'ın mağdurun evinden çaldığı televizyon ile dolmuş durağında yakalanması ile polislerin sanık ...'i görmesi üzerine sanığın kaçtığı ve sonra yakalandığında suçu işlemediğini, akşam üzeri ... ile dolmuş durağında karşılaştığını ve konuşup ayrıldıklarını beyan etmesi ile savunmasının aksini gösterir her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında sanık hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde, yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine dair hüküm kurulması,