Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/15891 K.2011/7592

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar ... ve ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık ...’ın aşamalarda yüklenen suçu kabul etmeyip, olay günü saat 17:00 sıralarında tanık ...’nın aracına sanıklar ..., ... ve arkadaşları ... ile bindiklerini, sanıklar ... ve ...’ın, ...mahallesi girişinde indiklerini, saat 18:30 sıralarında sanık ...’ın tek başına yanlarına geldiğini beyan etmesi, tanık ...’nın ise savunmayı doğrular şekilde aşamalardaki ifadesinde;

pazarlamacı olarak tanıdığı sanıkları olay günü saat 17:30 sıralarında arabasına bindirdiğini, sanıklardan ... ve ...’ı ...mahallesi istikametinde bulunan ... trafik ışıklarında indirdiğini, sanık ... ve ...’ı ise ileride Akkonak parkında indirdiğini ve 1-1,5 saat sonra telefon ile çağırmaları üzerine sanıklar ..., ... ve ...’ı, ... trafik ışıkları civarından alıp, ...deki pansiyona götürdüğünü belirtmesi,

olay günü ...ve... mahallelerinde 4 ayrı evden hırsızlık olayının gerçekleştiğinin anlaşılması ve sanıkların kaldığı pansiyonda ele geçen çeşitli ziynet eşyalarının arasında, yakınanın teşhis ettiği evinden çalınan ziynet eşyalarının, hangi sanığın odasından ele geçirildiğinin tesbit edilememesi karşısında;

yakınanın evinin balkonunda ayakkabı izi bulunan sanık ... ile sanık ...’ın birlikte gerçekleştirdikleri hırsızlık suçuna, sanık ...’ın, arkadaşı ... ile birlikte iştirak ettiğine dair kanıtların nelerden ibaret olduğunun kuşkuya yer vermeyecek şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan ve aynı gece gerçekleşen diğer hırsızlık suçları ile ilgili dosyalardaki belgelerin onaylı suretleri getirtilip, değerlendirilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanıkların yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanunun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile oluşacak sonuca göre 765 sayılı TCK’nın 493/1 veya 493/1-son, 522. (pek fahiş) maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

sanıkların eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143/1, 53. maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Kanunun 116/1-4, 119/1-c, 53. ve 151/1, 53. maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden CMK’nın 253 ve 254.maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip, sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Kanunun belirlenmesi zorunluluğu,