Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/17072 K.2012/22024

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın müştekinin işyerinin kepenk kilitlerini murç denilen aletle kırmak suretiyle açarak hırsızlık suçunu işlediği anlaşıldığından, eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı yasanın 142/2-d maddesiyle hüküm kurulması,

2- Müştekinin duruşma sırasında alınan beyanında, oluşan zararının tamamen karşılandığını beyan etmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekliliğinin gözetilmemesi,

3- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53. maddesi ile uygulama yapılmaması,

4- Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı olarak “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi,