Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/17226 K.2012/20154

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık ...'un yüzüne karşı verilen kararda, 7 günlük temyiz süresinin "kararın tebliğinden itibaren" denilmek suretiyle, sürenin başlangıcı konusunda sanığın yanıltılmış olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ... müdafiinin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 14.02.2005 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına 02.03.2005 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/2. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu.

Sanıkların, müştekiye ait işyerine müştekinin oğlunda bulunan anahtarla kapıyı açıp içeri girerek hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında, eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/2-son, 59/2 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d, 143, 62 maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/2-4, 119/1-c maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu ve bu suç yönünden CMK'nın 253 ve 254.maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp,

cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 493/1 maddesinden hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.