Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/17914 K.2012/22523

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Sanık ... müdafiinin hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyizinin incelemesinde; Sanık müdafiinin temyizi ‘beraat’ kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince

Sanık hakkında temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uygulanırken ayrıntılı gerekçe gösterilmeden 1/3 oranında ceza artırılmış ise de; hırsızlık suçunun saat 23:00 sıralarında gerçekleştirilmesi ve zamanın suçun işlenmesinde kolaylaştırıcı etkisi gözetildiğinde mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki (1) nolu bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında adli para cezasına hükmedildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanunun 58. maddesinin 6. fıkrası uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,