KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2011/18710 E., 2011/5139 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık ...’in doğum tarihinin gerekçeli karar başlığında kaydına uygun olarak yazılmaması,
2- 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1-son. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanıkların eylemlerinin 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/1-4. maddesinde tanımlanan geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi,
3- Sanıkların çaldıkları eşyadan olan televizyonun bedelini pişmanlık göstererek soruşturma aşamasında müştekiye iade ettiklerinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca adı geçen müştekiden kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında aynı Yasanın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlendikten sonra her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,
3- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2011/18710, K. 2011/5139, 15 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama