Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/19940 K.2012/26980

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde şikayetçiye ait park halindeki aracı maymuncuk ile açıp çalıştırarak oradan ayrılırken, şikayetçinin durumu polise haber vermesi ile anonsu duyan ve o sırada bir arkadaşı ile lokantada bulunan polis komiseri olan tanık ...'in tesadüf eseri şikayetçiye ait aracı, önünden geçtiğini gördüğü ve arkadaşına ait araç ile yaptıkları takip sonucu sanığı yakaladığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemiz'ce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK'nın lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmeyerek anılan madde ile uygulama yapılması,