Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/2022 K.2012/4587

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Araç terk edilmiş olarak bulunduğunda,tanzim edilen görgü tespit tutanağından “direksiyon altındaki kablolarda herhangi bir kesik ve olumsuzluğun olmadığı, kontak anahtarı içinde kırık yarı anahtar parçasının olduğu, muhtemelen aracın bu parça ile çalıştırılmış olduğunun anlaşıldığının” belirtilmesi karşısında, aracın anahtar ile çalıştırılarak çalındığı, dolaysıyla sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesi kapsamında olduğu anlaşıldığından, eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi kapsamında olduğundan bahisle bozma isteyen görüşe katınılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK’nın lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi