Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/2057 K.2012/5297

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakim takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Lehe yasa değerlendirmesinde; eylemin gündüz saat 05:30'da gerçekleştiği halde TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılmak suretiyle ve denetime olanak verecek şekilde teşebbüsten hüküm kurulmayarak fazla ceza tayini ile 5237 sayılı TCK hükümleri gereğince verilecek cezanın belirlenmesi karşısında; sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 62, 522(pek hafif), 59, 81/1. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 35, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; uygulamaya göre sanık yararına olan Yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-765 sayılı TCK hükümlerinden hüküm kurulduğu halde karma uygulama yapılarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi gereğince hüküm kurulması,