Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/20593 K.2012/13659

KÜNYE

(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2011/20593 E., 2012/13659 K.

Mercii: Yargıtay
Karar tarihi: 11 Haziran 2012
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Hırsızlık, mala zarar verme, suç eşyasını satın almak
Hüküm: Mahkumiyet

Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.

Karar Metni

459 kelime·2 dk okuma·3 bölüm

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında zamanaşımı süresi içinde işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde

Mala zarar verme suçundan sanık hakkında hükmolunan neticeten 2000TL adli para cezasına ilişkin hüküm miktar itibariyle 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi uyarınca kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından sanık ...'un mala zarar verme suçuna yönelik talebinin aynı yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde

Sanık müdafiinin , 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nun 310/1.maddesinde öngörülen süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE ,

SONUÇ / HÜKÜM

III- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hüküm gerekçesinde sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğunun kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında yazım hatası sonucu uygulanan kanun maddesinin 142/1 olarak gösterilmesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının “1” nolu bendinden “142/1” ibaresinden sonra gelmek üzere “-b” ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nun 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak,

yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.

53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

IV- Sanık İsmet Atana hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık İsmet Atana'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11/06/2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2011/20593, K. 2012/13659, 11 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama