Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/21516 K.2012/23180

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükmün aslını oluşturan kısa kararın tefhim olunduğu 04/10/2007 tarihli duruşma tutanağının 1. sayfasının zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/7. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanığın müştekiye ait eve hava kararırken girdiğini, geceyi evde geçirdikten sonra sabah saatlerinde suça konu eşyayı alarak evden ayrıldığını beyan etmesi ve sanığın ev giriş çıkış saatlerinin gündüz vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde yer alması karşısında; şüpheli durumun sanık lehine değerlendirilmesi ile hırsızlık eyleminin gündüz vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken, eylemin gece işlendiği bilgisine nasıl ulaşıldığının denetime olanak sağlayacak biçimde açıklanmadan 5237 sayılı TCK' nın 143. maddesindeki artırım hükümlerinin uygulanması,

3-Suçun 28/05/2007 tarihinde işlendiğini beyan eden müştekinin ifadesinin kesinlik arzettiği gibi müştekinin müracaatı üzerine belirtilen tarihte görevliler tarafından inceleme yapıldığının anlaşılması karşısında; suç tarihinin 28/05/2007 olarak kabul edilmesi gerekirken, gerek iddianamede gerekse gerekçeli karar başlığında sanığın tahmini olarak bildirdiği tarihin suç tarihi olarak belirtilmesi,

4-Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/1 maddesinde öngörülen konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 73/8 ve 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,