Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/2194 K.2012/3723

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522. (pek hafif) maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

sanıkların eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, şikayet bulunduğu için aynı Yasanın 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve bu suç yönünden 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,

2- 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca yüklenen suçun alt sınırının 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektirmesi karşısında; sanıklara zorunlu müdafii atanıp, hazır bulundurulmamak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 150/3 ve 188/1. maddelerine aykırı davranılması,

3- Kabule göre de;

a- 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına karar verilirken uygulama maddesinin hükmün esasını oluşturan kısa karara yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

b- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılırken hapis cezasının “2 yıl 2 ay” yerine “2 yıl 1 ay” olarak belirlenerek, sonuçta eksik cezaya hükmedilmesi,

c- Sanıklardan ...’ın yakalandıktan sonra çaldıkları eşyanın bir kısmını pişmanlık göstererek aynı gün polise teslim edip çalıntı eşyayı kime sattığını söylemesi ve bu kişiden de bir adet giyim eşyasının ele geçirilip müştekiye teslim edilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca müştekiden kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında aynı Yasanın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

d- Özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 53. maddesi ile uygulama yapılmaması,