Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/2253 K.2012/5039

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-1-Sanık ... hakkında yapılan temyiz incelemesinde;

CMK'nın 253-254. maddelerinde düzenlenen usule aykırı şekilde, sanığın uzlaşma konusunda beyanına başvurulmadan mağdurun tek taraflı beyanına istinaden uzlaşma nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

A-2-Sanık ... hakkında yapılan temyiz incelemesinde;

Önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yasal şartları bulunmadığı halde TCK'nın 145. maddesinin tatbiki karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanıklar ..., ... hakkında yapılan temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde sabıkasız olan sanıklar hakkında belirlenen cezanın 2 yıldan az hapis cezası olması karşısında; hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. Maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi uyarınca bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,