Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/22972 K.2011/3517

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23/1. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyizi olanaklı bulunmayıp, aynı maddenin 7. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olması ve 5271 sayılı CMK.nun 264/1.(1412 sayılı CMUK.nun 293.) maddesi uyarınca sanık savunmanı yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nun 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden İADESİNE,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın sabit kabul edilen eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamı dışında kalan bir cezanın hükmolunması gerekirken, yanılgılı uygulama sonucu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanabilme sınırı içerisine giren bir cezanın verilmesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.

Aksi halin, sanığın; önceki yanılgılı uygulama sebebiyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının sağlanmasına, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacağını belirten Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas-2008/43 sayılı kararı gereğince, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Suç tarihinde gece vakti müştekilere ait evlerinin önüne park ettikleri otomobillerin kilitli kapılarını kelebek bıçağının anahtar gibi kullanılarak açılması ve araçların içinde bulunması mutat olan oto teyplerini çaldıkları ... ve ...’ın soruşturma aşamasında Sulh hakimine verdikleri ifadeler ile otomobillerin incelenmesi sonucu tutulan tutanaklardan anlaşılması karşısında eylemlerin, 765 sayılı TCK.nın 493/2-son (5237 sayılı yasanın 142/2-d, 143) maddesindeki suçu oluşturduğu; müştekilerin aracından çaldıkları teyple r ile olay yerinden uzaklaştıktan sonra başka bir araçtan hırsızlık yapmak isterken

kesintisiz izleme olmaksızın kolluk tarafından yakalandıklarının anlaşılması karşısında, suçun tamamlandığı gözetilmeden tam kalkışma aşamasında kaldığının kabulü ile yazılı biçimde hüküm kurulması, temyiz edenini sıfatına göre bozma nedeni yapılmamış ve 5237 Sayılı Kanunun 7. ve 5252 Sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip,

hükmün gerekçesinde gösterildikten sonra sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerektiği gözetilmemiş ise de, her durumda 765 sayılı TCK’nu lehe olması nedeniyle sonuca etkili görülmemiş ve temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.