Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/24439 K.2012/27576

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olayda müştekiye ait işyerinin kepenk asma kilidi kırmak ve demir kapısını sert bir cisimle kilit kısmından zorlamak suretiyle açarak içeri giren sanıkların, işyerindeki cep telefonu ile 50 YTL parayı aldıkları ve işyerindeki televizyonu ve kolilere koydukları sigaraları da götürmek üzere işyerinin önüne bıraktıkları anlaşılmakla, hırsızlık eyleminin tamamlanmış olduğu gözetilmeden sanık hakkında 765 sayılı TCK'nun 62. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesinin uygulanması ve ayrıca sanığın savunmasında olay yerine Emrah Hamarat,

14 yaşında bir çocuk ve anlaştıkları taksi sürücüsü ile birlikte gittiklerini ve taksici ile beklediği sırada Emrah Hamarat ve yanındaki çocuğun taksinin bagajına içinde sigara olan bir koli koyduklarını ve bu koliyi taksici ile birlikte atarak olay yerinden uzaklaştıklarını beyan etmesi karşısında, sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nun 493/1-son ve 522 maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b ve 143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2-4, 119/1-c maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ile 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi,

karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması sırasında da, suça konu eşyaların değer tespiti yapılmadan sanık hakkında belirlenen ceza 765 sayılı TCK'nun 522. maddesi gereğince 1/2 oranında artırılmış ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesince 1/2 oranında artırım yapılmak suretiyle en üst yasal sınır olan 1/3 oranından fazlaca artırım yapılmış ise de,

sanığa uygulama yeri olmayan 765 sayılı TCK'nun 62. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesinin uygulanması ve 765 sayılı TCK'nun 493/1-son maddesinin uygulanmaması nedeniyle yapılacak değer tespitinde suça konu eşyaların değerinin pek hafif olması ya da sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesince en az oranda (1 gün) arttırım yapıldığında dahi mahkemece hükmedilen 1 yıl 6 aylık sonuç cezanın sanığın lehine olduğu ve aksi hal sanığın; önceki yanılgılı uygulama

nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağından, yapılan uygulama sanık lehine kabul edilmiş ve sanığa TCK'nun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; anılan maddenin hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmekle tebliğnamedeki bozma düşünceleri benimsenmemiştir.