Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/24624 K.2012/26294

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde, mala zarar verme ve geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçlarını işlediğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Katılanın evinden para, banka kartları ve oto anahtarlarını alıp, bu anahtarla evin önündeki otoyu çalmak biçiminde gerçekleşen sanığın eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uyan tek hırsızlık suçunu oluşturduğu aynı Kanun'un 61. maddesi dikkate alınarak alt sınır aşılarak tek ceza tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suç tarihi itibariyle mala zarar verme ve geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçlarının 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi olması nedeniyle, sanığın anılan yasa maddeleri uyarınca hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

3-Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hırsızlık ve geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerekliliğinin gözetilmemesi,