Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/25127 K.2012/27388

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi gereğince tekerrüre esas birden çok ilamın bulunması durumunda en ağırının seçilerek tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 116/1. maddesi gereği belirlenen 6 ay hapis cezasından aynı yasanın 62 maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken 5 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken 6 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilmesi

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan sonuç olarak hükmolunan "6 ay 7 gün hapis cezasının 5 ay hapis cezası olarak belirlenmesi" ve hüküm fıkrasından “53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümün çıkarılarak, yerine "53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri