Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/2625 K.2012/1225

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Yasası'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca; suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak,suç saati kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanıp, denetime olanak sağlayacak biçimde her iki yasaya göre ayrı ayrı sonuçlar belirlenip karşılaştırılarak, sanık yararına olan kanunun tespiti ile, hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanığın park halindeki kilitli aracın camını kırarak içindeki teybi aldığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeden aynı maddenin (e) bendi ile hüküm kurulması ve araç camının kırıldığının tespit edilmiş olmasına göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan da hüküm kurulmaması,

3-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 31/3. maddesi ile cezasından 1/2 oranında indirim yapılırken, hapis cezasının 1 yıl 9 ay yerine, 2 yıl olarak hesaplanarak, sonucunda fazla cezaya hükmedilmesi,