KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2011/27710 E., 2012/15238 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6 maddesinin a bendinde yazılı '' kasıtlı bir suçtan mahkum olmama '' koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmemiş ise de, sanığa alt sınırdan ceza verilmesi halinde bile 5237 sayılı Yasa ile yapılan uygulamanın sanık aleyhine olması nedeniyle, karşılaştırma yapılmaması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
I) 647 sayılı yasanın 4/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, hapis cezasının bir gününün suç tarihine göre 6 TL ile 9 TL arasında paraya çevrilebileceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde 16 TL ile paraya çevrilerek fazla ceza tayin edilmesi;
Kabule göre de;
II) Sanık hakkında hükmolunan 10 ay süreli hapis cezasının günlüğü 16 TL'den paraya çevrilmesi sonucunda, 4.800 TL adli para cezası yerine, yazılı şekilde 1.800 TL adli para cezasına hükmedilerek sanık hakkında az ceza tayin edilmesi;
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2011/27710, K. 2012/15238, 28 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama