Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/28755 K.2013/4719

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların müştekiye ait işyeri giriş cam kapısını, yukarı doğru kaldırıp zorlamak suretiyle açarak eylemlerini gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında eylemlerinin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kalmasına rağmen yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza tayin edilmiş olması,

2- Sanık ... hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken tekerrüre esas alınan ilamın karar yerinde gösterilmeyerek çelişkiye neden olunması, kabule göre de; sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamların tamamında yaş küçüklüğü nedeniyle ceza indirimi uygulanmış olması karşısında, söz konusu ilamın TCK'nın 58/5. maddesine göre tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

3- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, erteli ilamının aynen infazı uygulamasına esas alınan, Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/120 esas 2003/482 karar sayılı ilamın yapılan incelemesinde sanığın neticeten 181.725.000TL para cezasıyla cezalandırılmasına ve 647 sayılı Yasa gereğince ertelenmesine karar verilmiş olduğu; 5237 sayılı TCK'da para cezalarının ertelenmesi yönünde 765 Sayılı TCK'nın 95/2 maddesindeki gibi, bir düzenleme bulunmadığı gibi erteli para cezalarının aynen infazınında mümkün olmadığı düşünülmeden bu yönde karar verilmesi,