Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/28884 K.2013/3998

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1 maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, olay tarihinde müştekilere ait işyerine girerek hırsızlık yapmaya çalışan sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 62, 81/2 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b,35 maddelerine uyan hırsızlığa teşebbüs suçunun yanı sıra aynı yasanın 116/2 maddesine uyan işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu da oluşturması karşısında, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden uzlaşma hükümleri de değerlendirerek,

765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle denetime imkan verecek şekilde lehe yasa değerlendirmesi yapılması gerekirken, 765 sayılı TCK'nın lehe olma nedeni karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan yazılı şekilde karar verilmesi,