Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/30199 K.2011/2770

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 18.06.2010 tarihli karar yok hükmünde kabul edilerek, 17.06.2010 tarihli karara yönelik yapılan incelemede;

I- Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nun 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra katılan vekili hükmü temyiz ettiğinden, anılan Yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE,

II- Sanık savunmanının temyiz isteminin incelenmesine gelince

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Dava konusu olaya ilişkin olarak 17.06.2010 tarihinde hüküm kurulduktan sonra, belirtilen adli gün cezasının para cezasına çevrilmediği gerekçesiyle 18.06.2010 tarihinde ikinci kez karar ele alınarak yeniden hüküm kurulmuş ise de, ikinci hüküm yok hükmünde olduğundan; 5237 sayılı TCK’nın 52/1-2. maddesine uygun olarak tespit edilen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle sonuç cezanın hesaplanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 26.02.2010 tarihinde katılan ...’in kilitli araç bagajı açılarak içerisindeki bir kısım eşya ile birlikte 156 adet çek yaprağının da çalınmasından 2 gün sonra, 28.02.2010 tarihinde şüphe üzerine sanığın binmiş olduğu ticari aracın durdurulması ve kontrolü sonucunda, sanık üzerinde yakınana ait 31 adet çek yaprağının ele geçirilmesi ve sanığın hayatın olağan koşulları ile uyuşmayacak biçimde bu çekleri bulduğunu, emniyete teslim etmeyi amaçladığını savunması,

diğer taraftan polisi gördüğü sırada üstünde bulunan çekler ile uyuşturucu maddeyi araç içerisine atmaya çalışması şeklindeki davranış ve dosyadaki kanıtlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde suç eşyasını kabul etmek suçundan hüküm kurulması,