Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/30627 K.2013/303

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların, müştekilere karşı işledikleri hırsızlık suçları yönünden haklarında ayrı ayrı hüküm kurulması yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Düzenlenen iddianamede, sanıkların müşteki ...'e ait işyerinden 2 kere, müştekiler ... ve ...'ya ait işyerlerinden birer kere hırsızlık yaptıkları anlatıldığı halde, kurulan hükümde sanıkların müşteki ...'e yönelen eylemleri nedeniyle bir defa, müştekiler ... ve ...'ya yönelen eylemleri nedeniyle ayrı ayrı 2 defa cezalandırılmalarına karar verilmesi,

3- Sanıkların, müşteki ...'e ait işyerine girip hırsızlık yaptıktan sonra bir hafta sonra aynı suç işleme kastı ile aynı müştekiye ait işyerine tekrar girip hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; hakalrında TCK'nun 43/1 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Sanıklar ... ve ... hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5- Sanıklar hakkında ortak yapılan yargılama giderlerinin paylarına düşen miktarlar da ayrı ayrı alınması yerine, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,