Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/30758 K.2012/593

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlünün diğer iki kişi ile birlikte katılanın 2. katta bulunan evine alt katta bulunan iş yerinin penceresine takılı demir parmaklıklarına ve reklam panosuna basmak suretiyle keşfen şahsi çeviklik gerektirecek şekilde tırmanmak suretiyle açık olan pencereden içeri girerek hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında, eylemin 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesindeki suçu oluşturmasına rağmen 5237 sayılı TCK'nın 7/2. ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca yapılan lehe yasa değerlendirmesinin 765 sayılı TCK'nın 491/4. maddesiyle yapılması karşı temyiz bulunmadığından ve hükümlü hakkında lehe yasanın belirlenmesi konusunda.

5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiğinin ve 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eyleminin, 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı yasanın 116/1. maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi,

her durumda hükümlü hakkında mahkemece uygulanan 765 sayılı TCK’nın lehe olması nedeniyle sonuca etkili görülmemiştir.