Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/3101 K.2011/865

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğine kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK'nun lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nun da para cezalarının ertelenmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı gibi erteli para cezalarının aynen infazının da mümkün olmadığı düşünülmeden bu yönde karar verilmesi,

3-Sanığın 5237 sayılı TCY'nın 53/1. maddesinde sayılan haklardan hangilerini kullanmaktan yoksun bırakıldığının belirlenmemesi ve bu hakların aynı maddenin 2. fıkrası gereğince hükmolunan özgürlüğü bağlayıcı cezanın infazının tamamlanmasına kadar kullanılamayacağı karar yerinde gösterilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması, 5237 sayılı Yasa'nın 51/7. maddesine göre ertelenmiş cezaların tamamen infazına ve 53/1. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölüm çıkarılarak,