Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/31300 K.2012/13249

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522. (pek hafif) maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; hükümlünün eyleminin, 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522 (pek fahiş) ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 143, 53; 116/2-4, 119/1-c, 53;

152/1-a, 53 maddelerine uyan hırsızlık, geceleyin birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını bozma ve kamu malına zarar verme suçlarını oluşturan eylem nedeniyle temel cezaların ne şekilde saptanacağının belirlenmesi.

143/1. maddesi gereğince artırım ve indirim oranlarının takdiri ile bireyselleştirmenin yapılması; işyeri dokunulmazlığını bozmak suçuyla ilgili olarak 5271 sayılı CMK'nın değişik 253 ve 254. maddeleri uyarınca “uzlaşma” hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi için öncelikle duruşma açılarak, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesinin zorunlu bulunduğu gözetilmeden, dosya üzerinden yazılı biçimde hüküm kurulması,