Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/32011 K.2013/9603

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu nedeniyle zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılmasının mümkün olduğu görülmüştür.

I-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrasına aykırı olarak 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihi yerine cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve o yer cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak,

yerine ''53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum oldukları hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar.

53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına'' cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve sanık ...'ın iftira suçlarndan kurulan hükmün incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2012/1142 esas 2013/ 17 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 119. maddesi kapsamında nitelikli konut dokunulmazlığını bozma suçu, CMK'nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunmasına karşın yazılı şekilde hüküm kurulması

2-Sanık ... hakkında hırsızlık eylemi nedeniyle yapılan soruşturma sırasında ve 13.01.2008 tarihli sorgu esnasında kızı ...'ın kimlik bilgilerini kullandığı, 14.01.2008 tarihli cezaevi havaleli dilekçe ile gerçek kimlik bilgilerini söylediği, 14.01.2008 tarih Kırıkkale Cumhuriyet savcısı havaleli emniyet müdürlüğüne ait üstyazı ile sanığın parmak izinden gerçek kimlik bilgisinin tespit edildiğinin anlaşılmasına karşın sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 269/1. maddesinde hükme bağlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediği hususu karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Sanıklar hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrasına aykırı olarak 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihi yerine cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,