Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/32188 K.2012/359

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan 29.07.2009 tarihli mahkumiyet hükmünü içeren gerekçeli kararın hüküm fıkrasının son kısmında kanun yoluna başvuru şekli belirtilmemiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın infaz aşamasında mahkemesinden kararın temyizi talebine ilişkin olarak verdiği 27.01.2011 tarihli dilekçesi üzerine, mahkemece aynı esas ve karar numarası üzerinden 06.02.2011 tarihli ek karar ile temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin verilen kararın kaldırılması suretiyle yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1- Sanığa yüklenen ve 765 Sayılı TCK'nın 493/1-2-son maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun cezasının alt sınırı itibarıyle beş yıldan fazla hapis cezasını gerektirdiği gözetilerek, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi gereğince, istemi aranmaksızın sanığa müdafi görevlendirilmesi gerekirken, müdafi görevlendirilmeden aynı Yasanın 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanığa aleyhine olan Yargıtay 6. Ceza Dairesinin ilamı okunup, bozma ilamına karşı diyecekleri saptanmadan ve bozma ilamı doğrultusunda sanığa, iki ayrı müştekiye yönelik eylemleri nedeniyle 765 Sayılı TCK'nın 493/1-2-son maddesinin iki defa uygulanması ihtimaline göre de ek savunma hakkı tanınmadan ve bozma ilamına uyulup uyulmayacağı hususunda herhangi bir karar verilmeden, 5271 Sayılı CMK 307 ve 226 maddelerine aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Sanığın müşteki ...'a eve gece vakti, muhkem pencere kepengini tornavida ile açıp, camı kırarak içeri girdikten sonra çalacak bir şey bulamaması üzerine, levye demiriyle alt kat dış kapısının muhkem gömme kilidini kırıp, merdivenlerden ikinci kata çıkan ve kapının yanındaki dolaptan aldığı anahtarla kapıyı açıp giren sanığın içerden bir adet motorlu testere ve başka eşya çalan sanığın eyleminin 765 Sayılı TCK'nın 493/1-2-son, 522/1 maddelerine uyan hırsızlık suçuna uyması karşısında, aynı eylemin 5237 Sayılı TCK'nın 142/2-d, 143/1 maddelerinde yazılı hırsızlık suçunun yanında,

aynı kanunun 116/4 ve 151/1 maddelerinde tanımlanan ve suç tarihi itibarıyle uzlaşmaya tabi mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarını da oluşturduğu, taraflara uzlaşma teklifi yapıldıktan sonra, suça konu çalınan motorlu testerenin sanığın samimi ikrarı ve yer göstermesi üzerine bulunarak müştekiye iade edilmesi karşısında, gerçekleşen kısmi iade nedeniyle TCK 168/4 maddesi gereğince müştekiye etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak sonuçlarına göre,

her iki kanun hükümlerinin blok şeklinde eyleme uygulanarak belirlenen sonuç cezaların kıyaslanması suretiyle sanık lehine olan yasanın belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,