Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/32669 K.2012/5140

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 27.05.2005 tarihinde işlenen hırsızlık suçu nedeniyle 31.10.2008 tarihinde mahkumiyet hükmü verildiğinden, zamanaşımının gerçekleşmemesine göre, tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekiye ait kundura mağazasına müşteri olarak giren sanığın kilitsiz çekmeceyi açıp parayı aldığı, bu sırada görülüp müdahale üzerine parayı tekrar çekmeceye bıraktığı olayda eylemin, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 62. maddesine göre tam teşebbüs aşamasında kaldığı;

suça konu 33.500.000 liranın suç tarihindeki ekonomik koşullara, paranın satın alma gücüne göre pek hafif olduğu ve sabıka kaydında görünen hırsızlık suçundan verilmiş cezanın erteli bulunduğundan sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 81/2. maddesinin uygulanamayacağı gibi aynı kanunun 522. maddesinin lehe hükümlerinin sanık yararına uygulanacağı gözetilerek; sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 491/3, 62, 522/1, 59/1 ve 647 SK’nın 4. maddeleriyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35, 62/1, 50 ve 52. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda.

765 sayılı TCK'nın hükümlerinin sanık yararına bulunduğunun gözetilmesi zorunluluğu,