Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/3324 K.2012/1858

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın üzerine atılı eylemin, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesi kapsamında kalması nedeniyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 150/3 maddesi uyarınca üst sınırı en az 5 yıl hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada sanığın istemi aranmadan müdafii atanması gerektiği gözetilmeden duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- İş yeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarının 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında yer aldığı ve uzlaşmanın bir kovuşturma şartı olduğu gözetilerek CMK'nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma girişiminde bulunulmadan sanığın hükümlülüğüne karar verilmesi,

3- İş yeri dokunulmazlığını bozmak suçunun gece işlendiğine dair kanıtlar açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,