Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/35064 K.2013/7903

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki ...’in 20.02.2005 günü saat 18:30 sıralarında ... plakalı aracını kapılarını kilitleyerek park ettiğini, aynı gün saat 19:00 sıralarında ise aracının camı kırılarak içerideki eşyaların çalındığını tesbit ettiğini söylemesi, 20.02.2005 tarihinde de güneşin saat 17:47’de battığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e maddesine uygun olarak, eylemin geceleyin işlendiğine dair delil bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi ile uygulama yapılması kanuna aykırı ise de, sanığın eyleminin sadece 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi kapsamında kaldığı anlaşıldığından,

Sanığın eylemine uyan hırsızlık suçundan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 55/3, 102/3 ve 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 31/3, 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanunun 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Kanunun 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 20.02.2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,