Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/36593 K.2013/7427

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın suça konu cep telefonunu açık kimlik ve adres bilgilerini veremediği, celeplik yaptığını iddia ettiği ... isimli şahıstan satın aldığını belirtmesi; yapılan araştırmada ise, sanığın belirttiği bölgede celeplik yapan ... isminde bir şahsın bulunmadığının tespit edilmesi karşısında; sanığın söz konusu beyanının kendini suçtan kurtarmaya yönelik bulunduğu açıkça anlaşıldığından, sanığın eyleminin hırsızlık suçuna sebebiyet verdiğini kabul eden mahkeme uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış; suça konu cep telefonunun sanık ... tarafından 20 TL bedelle hakkında beraat kararı verilen sanık ...'e satıldığı,

söz konusu telefonunun ... tarafından yakınana iade edildiği, ...'den aldığı 20 TL tutarındaki parayı bu şahsa iade etmeyen sanık ...'ın pişmanlığından da söz edilemeyeceği tespit edilmiş. 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin hangi sürelerle uygulanacağının gösterilmemesi ise infaz aşamasında gözetilebilecek bir eksiklik olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede bozma isteyen düşünceler benimsenmemiştir.

Yakınanın imam olarak görev yaptığı camide bulunan odaya bıraktığı cep telefonunu, ayakkabılık üzerinde bulunan oda anahtarını ele geçirerek kapıyı açıp çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uyduğu halde, hatalı nitelendirme ile aynı yasanın 142/1-a maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayin edilmesi ise, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.