Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/5177 K.2012/5504

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCY’nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları yönünden de uzlaşma olanağı sağlandıktan sonra, denetime olanak sağlayacak biçimde önceki ve sonraki yasa hükümleri uyarınca uygulama yapılıp, lehe hükmün buna göre belirlenmesi zorunluluğu,

2-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer bentlerindeki hak yoksunluğunun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

3-Soruşturma aşaması sırasında suça konu eşyalardan bir kısmının sanık tarafından isteğe bağlı olarak müştekiye iade edilmesi karşısında; kısmi iade nedeniyle müştekinin rızası sorularak 5237 sayılı TCK’nun 168/4. maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 168/1. maddesinin sanık hakkında uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Kabule göre;

4-5237 sayılı Yasanın 116/2-4. maddesinde tanımlanan geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak ve 151/1. maddeye uygun mala zarar verme suçlarından uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,