Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/5621 K.2012/9249

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Daha önceden kasıtlı bir suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunan sanık hakkında CMK'nın 231. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığın, olay tarihinde gece vakti arkadaşları olan...ve ... ile birlikte müştekiye ait dükkanın bilirkişi raporuna göre, muhkem olan kepenk kilitlerini sert bir cisimle kırarak içeriye girip, içeriden çelik kasayı alarak boş bir arazide parçalayıp içindeki para ve senetleri aldıklarının anlaşılması karşısında, eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 116/2-4, 151 maddeleri de gözetilerek 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmemiş ise de, yapılan uygulama sonucunda her durumda 5237 sayılı TCK’nın lehe olması nedeniyle anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeyerek müteselsilen sorumluluklarına karar verilmiş olması,