Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/5931 K.2012/7748

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya kapsamına göre, sanıkların çaldıkları bayan çantası içinden para, kol saati ve kolyeyi alıp çantayı yol kenarına attıktan sonra polis tarafından eşkal bilgileri üzerine genel yol kontrolünde araba içinde yakalanmaları üzerine yapılan üst aramasında hırsızlığa konu para, kol saati ve kolyeye el konulması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık koşulları oluşmadığı ancak;

sanıkların müştekiye karşı hırsızlık fiilini gerçekleştirdiklerini açıkladıktan sonra bayan çantası ve içindeki şahsi eşyasını attıkları yeri göstererek müştekiye iadesini sağlamaları nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca müştekiden kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanıkların hakkında aynı Yasanın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Yasanın 24 ve 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253/1-b-3 ve 254. maddeleri gereğince gündüzleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu ile ilgili olarak uzlaşma işlemi yapılıp sonucuna göre karar verilmesinin gerekmesine rağmen uzlaştırma işlemlerine girişilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Kabule göre de;

Önceden verdikleri karar uyarınca sanık ...’ın, diğer sanık ...’ın müştekiye ait işyerine açık pencereden içeri girmek suretiyle gerçekleştirdiği hırsızlık suçuna gözcü olarak doğrudan katıldığının kabul edilmesi karşısında; sanıkların hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uygulanmayarak sonuçta eksik cezaya hükmedilmesi,