Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/679 K.2012/2490

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eyleminin hırsızlık suçunun yanında "Mala Zarar Verme" suçunu da oluşturduğunun düşünülmemesi ve yasal şartları oluşmadığı halde TCK'nın 145/1 maddesinden ceza indirimi yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hernekadar kararda 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesine göre tek tek denetime imkan verecek şekilde lehe yasa değerlendirmesi yapılmamış ise de, açıkça 5237 sayılı TCK'nın sanık lehine olması nedeniyle bu yönde bozma isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde sabıkasız olan sanık hakkında belirlenen cezanın 2 yıldan az hapis cezası olması karşısında; hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesi uyarınca bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,