Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/6840 K.2012/2900

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınanın olay günü gece saat 21.00 sıralarında; aküsünün çalındığı suça konu aracını kilitleyerek park edip istirahate ayrıldığı ve ertesi gün saat 09.30 sıralarında aracının yanına geldiğinde aküsünün çalındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e. maddesi ışığında suçun “gece vakti” işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde denetime olanak verecek biçimde açıklanıp tartışılmadan, aynı Yasanın 143. maddesi ile cezadan artırım yapılması,

2-Yakınanın 10.06.2008 tarihli oturumda zararının giderilmediğini, 20.08.2008 havale tarihli dilekçesinde şikayetinden vazgeçtiğini fakat zararının karşılanıp karşılanmadığını belirtmediğinin anlaşılması karşısında; yakınanın duruşmaya çağrılarak zararının karşılanıp karşılanmadığı kuşkuya yer bırakmayacak biçimde açıklatılarak sonucuna göre uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden; şikayetinden vazgeçtiği beyanı zararının karşılandığı şeklinde değerlendirilerek sanıklar hakkında TCK'nın 168/2 maddesinin uygulanması,

3-Kabule göre de;

İddianamede sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinin uygulanması istenilmesine karşın, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi ile uygulama yapılması,