Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/6930 K.2012/2090

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğa müsnet hırsızlık suçunun suç tarihi itibariyle uzlaşmaya tabi olduğu, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı CMK'nın 253/4. maddesi gereğince uzlaşma teklifinin reşit olmayan suça sürüklenen çocuğun kanunî temsilcilerine yapılması gerekirken bu yola başvurulmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun geçici madde 1/3 yollamasıyla 25/1. maddesi gereğince çocuklar hakkındaki yargılamaya C.Savcısının katılamayacağının gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Yasası'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hak­kındaki Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca; önceki ve sonraki Ceza Yasalarının ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ve her iki yasaya göre ayrı ayrı sonuçlar belirlenip lehe olan yasa denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,