Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/7329 K.2012/5823

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Şikayetçinin sorumlusu olduğu işyerinden hırsızladıkları eşyayı 150 metre götürdükten sonra, kesintisiz takip olmaksızın, kuşku üzerine kolluk görevlilerince yakalanan sanıkların eylemlerinin tamamlandığı gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığının kabulüyle uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından; emanetin 2004/1439 sırasına kayıtlı ve müsaderesi talep edilen eşya hakkında karar verilmemiş ise de, bu hususta her zaman bir karar verilmesi olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar hakkında, lehe olan 765 ve 647 sayılı Yasa hükümleri uyarınca hüküm kurulduğu halde, hükmolunan para cezalarının 647 sayılı Yasanın 5. maddesi yerine 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi ile taksitlendirilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak,