Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/8221 K.2012/5563

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Daha önceden kasıtlı bir suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında CMK'nın 231. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanıkların gece vakti müştekiye ait aracın sol ön kapı kilidini çakı ile açarak aynı çakı ile aracı çalıştırarak götürdüklerinin anlaşılması karşısında, eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/2, 522, 81 (Sanık ... hakkında), 5237 sayılı TCK'nun 142/2-d, 143 maddeleri de gözetilerek 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmemiş ise de, aracın değeri de değerlendirilerek yapılan uygulama sonucunda her durumda 5237 sayılı TCK’nın lehe olması ve karşı temyiz bulunmaması nedeniyle anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeyerek müteselsilen sorumluluklarına karar verilmiş olması,